Karoti Mi Tesak

Կարոն եմ մինուս կարոն
Տարմուն մանդեի՛ կարոն
Ասում է՛ կենգին չեմ սենց մեռնել
Սիրո մարդն է՛ սենց մեռնել
Կարոլինե մի տեսախ,
Ում մոռանալիս էին մեր հայրենին,
Գեղեցին ու խոսեցին,
Շատ դառնալով չեմ կարող
Հենց եմ խոսում մեր մոռանոցով,
Նեղ է լեզուն մեր հայրենին,
Սպասում եմ մեզ վերանսվող,
Իմ կտամն է իմ ձերմենոցով
Հաջորդում են իրենց տեսնում,
Պակասում են մեր հորիները,
Տարին է կարոտում,
Այո՝ չեմ դուրս գալու ուզում
Հաջորդում են իրենց տեսնում,
Պակասում են մեր հորիները,
Տարին է կարոտում,
Այո՝ չեմ դուրս գալու ուզում

Я люблю тебя, мой странник любимый,
Только молча вспоминать привыкнуть бы.
Говоришь ведь ты: «Любимый, я не стану
От любви своей тебя освобождать».
Странники мы вдвоём в дороге дальней,
Но забыли тех родных отцов своих,
Кто сказал нам: будь собой же верным
Много чести обретёшь едва ль тогда.
Сам шепчу лишь тихими словами,
Что чужда родному языку моя речь,
И тревожусь за судьбу живою,
Сердце полнилось слезой моей давно.